Er is geen economische groei, de toekomst zal problematisch worden, omdat schuld alleen kan worden terugbetaald als de economie groeit. De groei is voorbij, als gevolg van de toegepaste bezuinigingsmaatregelen en belastingverhogingen hebben consumenten geen geld meer dan alleen voor het kopen van eerste levensbenodigdheden. In het verleden kochten ze op krediet dingen van de toekomst, maar die toekomst is nu aangebroken. De bevolking vermindert in aantal, is grijzend terwijl oudere consumenten minder uitgeven.

Proberen met de hulp van de grote leugen van fiat geld voort te leven, zal niet werken. Integendeel, realiteit biedt de Waarheid; deze weet dat Goud geld is, en als dat feit niet erkend wordt, lieg je. Onze leiders weigeren om dit feit te erkennen en hebben niet de moed om de noodzakelijke stappen te zetten hierin verandering te brengen door kosten te verlagen en uitgaven te verminderen. Repareren van wat is geweest, is de enige aanpak die ze voor ogen hebben, maar dat is compleet onmogelijk. De wereld is een fantasie geworden, zonder rationeel denkende leiders die niet in staat zijn de waarheid onder ogen te zien om dienovereenkomstig te handelen. Wat moet worden ondernomen zal niet gebeuren.

De ineenstorting van de financiële markten in 2008-2009 was het resultaat van geïnstitutionaliseerde fraude en financiële manipulatie. De “bank bailouts” werden uitgevoerd in opdracht van Wall Street, hetwelk leidde tot de grootste overdracht van rijkdom aan geld in de geschiedenis, terwijl gelijktijdig een onbetaalbare overheidsschuld werd gecreëerd. Met als gevolg wereldwijd achteruitgang van de levensstandaard en dalende consumentenbestedingen. De gehele structuur van de internationale grondstoffenhandel is potentieel in gevaar. Het betalingssysteem van geldtransacties is in disorder. Met de instorting van de werkgelegenheid, is het beloningsysteem verstoord, wat op haar beurt leidt tot een val in uitgaven aan consumptiegoederen en diensten. De dramatische daling in koopkracht werkt averechts op de productieve economie, wat resulteert in een reeks van ontslagen, bedrijfssluitingen en faillissementen. Nog verergerd door de bevriezing van krediet, terwijl de daling van de vraag van de consument weer bijdraagt tot ontslag van menselijke en materiële middelen.

Dit proces van economische neergang is cumulatief. Alle categorieën van de beroepsbevolking worden beïnvloed. Loonbetalingen worden minder, kredietverlening wordt verstoord en investeringen raken in een impasse. Ondertussen, is in de westerse landen, het “sociale vangnet” ook in gevaar – geërfd van de verzorgingsstaat die tijdens economische neergang de werklozen beschermt.

Zodoende is economisch herstel een mythe. Het bestaan van de “Grote Depressie” vergelijkbaar met die van de jaren 1930, alhoewel vaak erkend, wordt overschaduwd door de vaste consensus: “De economie is op de weg naar herstel”. Vergeten is de axioma dat mensen en naties, eerst geld moeten verdienen voordat ze het kunnen uitgeven.

In hun reportages over economisch herstel, zien commentatoren voortdurend en opzettelijk over het hoofd dat de aankomende financiële ineenstorting niet alleen veroorzaakt wordt door simpelweg één bubbel – zoals de huisvesting onroerend goed bubbel – die gebarsten is. Nu heeft deze crisis vele bubbels, die elk op zich de vastgoedzeepbel uitbarsting van 2008 in de schaduw stellen.

Media desinformatie vertegenwoordigt grotendeels de belangen van een handvol mondiale banken en institutionele speculanten, die invloed hebben over de financiële en de grondstoffenmarkten om enorme hoeveelheden geld en rijkdom te vergaren. Corporate instellingen waaronder speculanten sturen de activiteiten van de staat. De “bank bailouts” werden aan het publiek verkocht als een voorwaarde voor economisch herstel, maar werd louter en alleen ondernomen om het onteigeningsproces door toe-eigening van andermans rijkdom te legitimeren.

“Grote kwantiteiten geld en rijkdom werden verworven door middel van marktmanipulatie. Onder het mom van “deregulering” heeft het financiële systeem geavanceerde instrumenten voor regelrechte manipulatie en bedrog ontwikkeld. Door voorwetenschap en voorkennis, hebben grote financiële instituten, met behulp van deze instrumenten, in de speculatiehandel de mogelijkheid om markt bewegingen in hun voordeel te manipuleren, het aftroeven of de instorting van concurrenten te bereiken, en ravage aan te richten in de economieën van de ontwikkelingslanden. Deze tools van manipulatie zijn een integraal onderdeel van de financiële architectuur geworden, ze zijn in het systeem ingebouwd”.

Het meest voor de hand liggend probleem is het feit dat dit verheerlijkte economisch herstel alleen werd verkregen d.m.v. geleend geld. Een economie met te veel schulden implodeert uiteindelijk vanzelf. De fysica van financiën trekt zich niet veel aan van deze verwrongen waarden in de echte economie. Deze geeft alleen omenergie – input en output – vraag en aanbod. Het is “iets voor iets” en NIET “iets voor niets”.

Energie controleert alles. Energie laat toe te werken, ademen, leven en spelen. Energie wint oorlogen. Energie bepaalt wereldwijd de invloedstatus van een land. Intussen, “verklaren deskundigen dat de wereld sinds 2005 in een piek energie verkeert.”

Dus hoe kan de overheid al deze papieren pensioenvermogens die worden verondersteld rijkdom te vertegenwoordigen uitgeven als er niet genoeg echte energie over is voor hun back-up? Hoe kan onze “welvaart” blijven groeien als er geen blijvende back-up is, en slechts de belofte is, dit waar te zullen maken? Beloften gebaseerd op de illusie dat we een gezonde, wereldwijd groeiende energievoorziening hebben. Olie, goud en zilver zijn de batterijen van onze economische energie. Het feit is dat de onvermijdelijke toename van de zilverprijs direct correleert met de kosten van energie.

Om dit concept te visualiseren, hoef je alleen te kijken naar bijgaande grafiek om te zien hoe de prijs van zilver of goud te vergeleken is met de prijs van olie.

Dit is het zwakste herstel sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog. Sinds 1950 is de samenstelling van de westerse economie zo sterk veranderd dat de betekenis BBP ‘groei’ niet meer betekent wat het voorheen geweest is.

“Teleurstellende cijfers voor banen en huisvesting stellen de vraag of de economie werkelijk versnelt verbeterd,” meldt de Wall Street Journal.

“Werkgelegenheid en huisvesting zijn vrij belangrijk. Als het kwartaalnieuws teleurstellend is, wat is dan echt aan de hand met de economie? De grote aanjager van de groei in het vierde kwartaal waren de bestedingen door consumenten, die met 3,3% groeiden.” Niet zozeer een verzekering voor een herstel alhoewel zwak, maar wel alarmerend. – Waar halen de consumenten het geld vandaan dat ze niet hebben verdiend? Dus moeten ze hun spaarrekeningen hebben aangesproken, hetzij door het uitgeven van hun spaargeld – of het opnemen van meer schulden.

Dit impliceert een nieuw soort van groei: Hoe meer je groeit des te armer je wordt. Gebruikelijk is dat de economie groeit om de mensen welvarender te maken. Nu gaan de consumenten dieper in de schulden, terwijl hun inkomen stagneert of daalt.

“In 1980, omvatte een economie van $ 7 biljoen zo’n $ 2 biljoen verhandelbare opbrengst (GMO – globally marketable output) zo genoemd door de auteur Tim Morgan in zijn boek Life After Growth” – echte welvaart, het soort dingen die je kunt verkopen om je rekeningen te betalen. Maar toen de economie plastische chirurgie onderging onder de handen van kwakzalvende beleidsmakers, is de groei onherkenbaar geworden. Nu heeft de US een economie van $16 biljoen. Maar hoeveel daarvan bestaat uit GMO? Er was ongeveer $ 13 biljoen in consumentenbestedingen, volgens verschillende statistische aanpassingen. Slechts $ 3 biljoen daarvan is wat Morgan, GMO noemt. Dat is de echte groei van de Amerikaanse economie sinds 1980 – jammerlijk, een zielige $ 33 miljard per jaar. Nauwelijks genoeg om gelijke tred te houden met de bevolkingsgroei.”

Inflatie is een cruciaal onderdeel van de BBP-berekening als meting van de omvang van de economie, maar als de depreciatie van de munt niet wordt toegepast om te komen tot de reële BBP-aangepaste waarde – maakt dat de groei van het BBP belangrijk groter dan deze in werkelijkheid is. Door systematische understatement van inflatie, overwaarderen overheden categorisch de groei van het BBP. Als het BBP zoals momenteel gerapporteerd, zou zijn aangepast op basis van de werkelijke inflatie, was de BBP-groei sinds 2006 omlaag gegaan i.p.v. omhoog, zoals correct werd berekend door ShadowStats in bijgaande grafiek. Acht opeenvolgende jaren van krimp schetst een heel ander beeld over de mondiale economie, – het volk moet geloven dat alles goed en vooruit gaat.

Dus in werkelijkheid er is helemaal geen groei. De oplossing ligt echter voor de hand. Waarom kunnen ze die dan niet zien? “Er is teveel schuld. Teveel vermogen – te veel bedrijven – teveel carrières en teveel familiebudgets zijn nu afhankelijk van deze slechte schulden. Het is niet goed om de schuldenaar meer geld te lenen en net te doen alsof zijn schuld goed is. Er valt niets aan te doen, behalve zich ervan te ontdoen – hoe eerder hoe beter. Dat is waarvoor dalende markten en correcties dienen. Dus laat ze gebeuren.” Mensen gaan failliet. Zo wat? Ze zijn al failliet. Ze weten het alleen niet.

Als een echt herstel nodig is, geef dan meer echt geld in handen van de mensen die het herstel kunnen laten gebeuren – gezinnen, ondernemers en zakenmensen. En niet aan de overheid! De overheid consumeert rijkdom, en is geen producent van welvaart. Voor een echt herstel – en niet een schijn herstel, zoals een door de overheid geproduceerd herstel – laat mensen hun geld houden, zodat ze hun rekeningen kunnen betalen, sparen, beleggen, en besteden – alles wat ze ermee willen doen. Maar pak hun geld niet af – door het te laten verspillen door de overheid aan boondoggels.

Het ergste wat je kunt doen is om belastingen te verhogen – en de overheid meer geld laten uitgeven. Ofwel schep welvaart – door investeringen en productie, of consumeer het. Overheden zijn altijd een consument, en geen producent. Dus verlaag de belastingen – en bezuinig op overheidsuitgaven – met inbegrip van alle bailouts, contracten, en subsidies aan de particuliere sector. Dan komen overheidsbudgetten in evenwicht en is er meer geld in particuliere handen. Dat is de echte oplossing. In plaats van de valse ‘groei’ – gecreëerd door meer overheidsuitgaven, omdat bezuinigingen en belastingverhogingen minder private uitgaven creëren.

De 2009-2014 – bull markt in financiële activa (aandelen en obligaties) en onroerend goed werd veroorzaakt door het roekeloze beleid van centrale banken over de hele wereld. Deze banken creëren enorm veel nieuwe hoeveelheden in fiat papiergeld en gebruiken deze middelen om voor biljoenen in waarde aan financiële activa te kopen. Dit is niets anders dan een papierenpiramide van welvaart, die snel zal inzakken.

Naast deze brute monetaire stimuleringsmaatregelen, blijven bijna alle grote westerse economieën in de wereld bergachtige begrotingstekorten lopen. Alle soorten regeringen – links of rechts – besteden grote sommen geld die ze niet kunnen financieren met de belastinginkomsten. Dit beleid – van monetaire en fiscale stimuleringsmaatregelen – wordt verondersteld dat ze de wereldeconomie “jump starten” – dat is niet mogelijk. Het kan niet gebeuren. We weten dit door twee eenvoudige, beproefde redenen.

Ten eerste, bijna alle financiële activa die centrale banken kochten waren verplichtingen van failliete overheden en door de overheid gesponsorde instellingen. Het kopen van de schulden van landen als de VS, Spanje, Griekenland, Italië, Portugal, Japan en het Verenigd Koninkrijk kunnen geen blijvende rijkdom of voorspoed produceren. In elk geval, de entiteiten die ondersteund werden, zijn reeds lang voorbij het punt van rechtmatige financierbaarheid. De centrale banken drukken grote sommen geld, welke hun munt in sterke mate devalueert, en gooien deze fondsen in het riool.

Ten tweede, politici die streven naar meer macht en autoriteit hebben de leiding van deze fiscale stimulans – met overheidsuitgaven welke de belastinginkomsten ver te boven gaan – en besteden die aan niet-productieve doeleinden. Het weerspiegelt zich niet in de markten door een reactie met legitieme economische vraag. Dus het verhoogt niet de productiviteit, of de rijkdom van een land. Dit is de belangrijkste les van de 20e eeuw: Massive overheidsuitgaven leiden niet tot welvaart. Het leidt tot oorlog.

Het was ‘schijngroei’- veroorzaakt en verstoort door prijsinflatie zonder echte economische productieopbrengst. Het is onmogelijk om precies te weten hoe groot de reële groei was. Het hangt af van aannames. Waarschijnlijk is de echte rijkdom in termen van BBP per persoon gedurende de laatste 10 jaar en mogelijk sinds 1980 negatief – als alle trucs en vervormingen zijn geëlimineerd.

Huidige aandelenkoersen en een groot deel van de vraag naar goederen en diensten sinds 1980, werden alleen mogelijk gemaakt door stijgende schulden – iets wat niet eeuwig kan doorgaan.

Volgens de meest recente studie, zal het verwachte effect van demografie op de aandelenkoersen in de komende 10 jaar ongeveer minus 15 procentpunten zijn. Schuld en demografie kunnen niet worden weggemoffeld door QE of ZIRP beiden zijn lange termijntrends. En deze zullen de aandelenkoersen naar beneden trekken voor minstens een decennium lang. Aandelen zullen flink dalen. De volgende beermarkt zal dit uitzoeken. Aandelenkoersen zullen omlaag gaan – en behoorlijk. De levensstandaard, die werd gesteund door een 30-jarige periode van stijgende schulden, zal ver onderuitgaan.